Drugie podejście do zwiedzenia Asyżu nie było dużo szczęśliwsze.. chociaż bardziej owocne. Tym razem podróż miała odbyć się w towarzystwie erasmusowskim i choć byłam tego świadoma, nie spodziewałam się, że będzie nas całkiem dużo. W końcu zgromadziła się ekipa 8 dziewczyn: 3 Polki, 3 Rumunki i 2 Turczynki. Szaleństwo! Początek nie był nazbyt udany, bo uciekł nam pociąg. Na następny trzeba było poczekać ponad godzinę.. ale kawa załatwiła i ten problem. W końcu udało się dotrzeć do Asyżu, jak zresztą codziennie, jednak tym razem skierowałyśmy się w inną stronę niż zazwyczaj. Spokojną drogą, niemalże polną zbliżałyśmy się do wzgórza, na którym królował Asyż.

Asyż/td>

Perugia, jako miasto studenckie – dwa uniwersytety, przy czym jeden dla obcokrajowców – potrafi dostarczyć atrakcji w czasie wolnym. Ale tak naprawdę to same Włochy są wystarczająco ciekawe, aby zawsze mieć co robić. Zresztą sami Włosi muszą coś robić w tym nadmiarze wolnego czasu, w którym wszystko jest pozamykane! Zdecydowanie leniuchować niż pracować, co w sumie jest naturalne, ale niezwykłe dla nas:)

Pierwsza wyprawa do Asyżu. Z tego też powodu wybrałam się na pociąg, który dowiezie mnie na 2 godziny przed zajęciami, ale następny dowiózłby mnie na 20 minut przed tymi. A nie wiem jeszcze, gdzie znajduje się wydział. Dobrze zrobiłam. Do wydziału idzie się przez centrum wioski-dzielnicy Asyżu – Santa Maria degli Angeli. Droga na wydział prowadzi obok imponującej, jak na takie miasteczko, bazyliki i podąża ulicą Los Angeles wprost do kładki nad autostradą i już! W sumie coś ok. 1,5 km.

Ulica Los Angeles i tabliczka Assisi na dworcu