Bacio, czyli całus, jest najpopularniejszym produktem w Perugii i jest znany w całych Włoszech. Baci są czekoladkami, w których masa czekoladowa wymieszana z orzechem laskowym i całym orzeszkiem na górze, jest oblana czekoladą. Jedna taka czekoladka, jako że jest to symbol miasta, została wyceniona na 0,50€. Moja osobista opinia – nie warte swojej ceny:) Annalia z rodziną byli zachwyceni polskimi czekoladkami, które przywieźli im Agata i Grzegorz – Michałki i nieczekoladowe krówki. Teraz się nie dziwię ich entuzjazmowi. W gruncie rzeczy Włosi nie mają swojej czekolady (dobrej), dość popularny jest tutaj Lindt.

Bacio!

Bolonia okazała się być pięknym miastem! Nie sposób tu zmoknąć podczas deszczu – niemal wszędzie chodniki znajdują się w podcieniach pięknych domów, uliczki są bardzo wąskie, dużo młodych osób i otwartych ludzi:) Podczas mojego spacerowania po mieście zaczepiło mnie dwóch mężczyzn, jeden nawet mi zaproponował kanapę w salonie, jak będę następnym razem w Bolonii i ma znajomych Polaków, i był w Warszawie! MichelAngelo twierdzi, że kiedyś Bolonia była jak Wenecja, pełna kanałów. Obecnie zamiast kanałów są ulice.. nie wiem ile w tym prawdy, ale obecnie co najmniej jeden kanał jest!

Podcienia domów i znaleziony przeze mnie kanał!

Cóż.. wyjazd zazwyczaj należy rozpocząć od dojechania na miejsce. Tak też i ja uczyniłam. Ponieważ chciałam dojechać na miejsce jak najmniejszym kosztem, postanowiłam znaleźć jak najtańszy lot. Oczywiście okazało się, że przysparza to więcej kłopotów niż korzyści, ale o tym przekonałam się troszkę później. Początkowo byłam szczęśliwa z zakupienia biletu na samolot z Katowic do Bolonii za całe 112 zł z bagażem do 15 kg na 18.09.2010. Później okazało się, że w Perugii ma sens być dopiero 20.09, ponieważ wówczas mogę zameldować się w akademiku. No więc gdzieś trzeba znaleźć miejsce na dwa noclegi. I tak zaczęły się moje poszukiwania przez couchsurfing.com. Wysłałam wieeele próśb o przenocowanie mnie, jednak bardzo długo nikt nie odpisywał. W końcu się udało - Annalia, która już w tym czasie gościła dwójkę innych Polaków, zgodziła się mnie przygarnąć. Uff.. Bolonia do zdobycia!