Tak oto szybko mija czas we włoskich miasteczkach i mamy już pierwszy grudnia. Niestety nie można oczekiwać, że dzieją się u mnie same niesamowite rzeczy – czasami trzeba przysiąść na tyłku, otworzyć książki lub po prostu poleniuchować w pokoju. Nie ma wielkich przygód i zdumiewających wypadków (pomijając widowiskowe spadanie ze schodów prawie prosto w tort urodzinowy). W międzyczasie piękna ciepła jesień przemieniła się w deszczową i coraz zimniejszą, ale cały czas jesień. W Polsce ataki zimy, a tu ciągle deszcz i deszcz. Czasami cieplej, czasami zimniej. Jednak przy spacerach na stacje, które niestety są cały czas koniecznością, deszcz jest mi bardzo nie na rękę. A ogrzewanie na wydziale nie koniecznie skuteczne... brr! Cóż poradzić! Perugia tymczasem również zamiera pod strugami deszczu. Włoscy studenci doszli chyba do wniosku, że czas wziąć się do nauki. Nawet drzewka ze słodziutkim owocem kaki postanowiły zacząć zimować i zgubiły liście. Idzie włoska zima, cokolwiek by to nie znaczyło!

Ciągle pada..>